De wetenschappelijke gemeenschap

Gerelateerde afbeelding

Als reactie op deze omslag in de wetenschappelijke gemeenschap werd Nieuw-Zeeland in mei 2015 het eerste land ter wereld dat dieren juridisch erkende als bewuste wezens toen het Nieuw-Zeelandse parlement de Animal Welfare Amendment Act aannam (de ‘amendementswet op het dierenwelzijn’). In deze wet is vastgelegd dat het vanaf nu verplicht is om te erkennen dat dieren bewuste wezens zijn en om fatsoenlijk om te springen met hun welzijn, bijvoorbeeld in de veeteelt. In een land met veel meer schapen dan mensen (30 miljoen tegenover 4,5 miljoen) is dat een heel veelzeggend statement. De Canadese provincie Quebec heeft een vergelijkbare wet ingevoerd en veel andere landen zullen dit voorbeeld waarschijnlijk volgen. Veel bedrijven zien dieren ook als bewuste wezens, hoewel dat er paradoxaal genoeg vaak toe leidt dat dieren worden blootgesteld aan tamelijk onaangename laboratoriumproeven. Farmaceutische bedrijven gebruiken bijvoorbeeld vaak ratten als proefdieren bij het ontwikkelen van antidepressiva. Er is een veelgebruikt protocol waarbij je kantoor huren breda honderd ratten neemt (omwille van de statistische betrouwbaarheid) en die elk in een glazen buis vol water doet. De ratten worstelen als gekken om uit de buis te klimmen, maar zonder succes. Na vijftien minuten geven de meeste het op en houden ze op met bewegen. Ze dobberen alleen nog wat apathisch rond, zonder nog interesse voor hun omgeving te tonen. Nu neem je nog eens honderd ratten en gooit die in het water, maar die vis je na veertien minuten uit de buis, vlak voordat ze de moed opgeven. Je droogt ze af, voert ze, gunt ze wat rust en daarna gooi je ze er weer in. De tweede keer blijven de meeste ratten twintig minuten spartelen voor ze het opgeven. Vanwaar die zes extra minuten? Omdat er bij de herinnering aan successen uit het verleden een of ander biochemisch stofje in de hersenen vrijkomt dat de ratten hoop geeft en de wanhoop uitstelt. Als we dit stofje nu eens konden isoleren, zou het misschien bruikbaar zijn als antidepressivum voor mensen. Maar het rattenbrein wordt continu door allerlei stofjes overspoeld. Hoe komen we erachter wat het juiste stofje is? Daarvoor neem je nog meer groepen ratten die nog niet eerder hebben meegedaan aan deze proef. Je injecteert elke groep met een bepaald stofje waarvan je denkt dat het wel eens het verhoopte antidepressivum kan zijn. Je gooit de ratten in het water. Als ratten die zijn ingespoten met stofje A het na kantoor huren amersfoort vijftien minuten spartelen al niet meer zien zitten, kun je A van je lijstje schrappen. Als ratten die stofje B hebben gekregen twintig minuten blijven knokken, kun je de algemeen directeur en de aandeelhouders meedelen dat er misschien wel een grote klapper in zit.

Dit bericht is geplaatst in Kantoor huren bedrijfsruimte huren. Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *