Amerikaanse Onafhankelijkheidsverklaring

Gerelateerde afbeelding

In 1776 noemden de grondleggers van de Verenigde Staten het recht op het najagen van geluk als een van de drie onvervreemdbare mensenrechten, naast het recht op leven en het recht op vrijheid. Daarbij moet echter opgemerkt worden dat de Amerikaanse Onafhankelijkheidsverklaring het recht op het najagen van geluk garandeerde, en niet het recht op geluk. Thomas Jefferson stelde de staat niet verantwoordelijk voor het geluk van Amerikaanse onderdanen, en dat is een belangrijk verschil. Hij wilde alleen de macht van de staat inperken. Het idee was dat individuen privé hun eigen keuzes konden maken, vrij van staatstoezicht. Als ik denk dat ik gelukkiger word als ik met Jantje trouw in plaats van met Marietje, als ik in San Francisco ga wonen in plaats van in Salt Lake City en als ik barkeeper word in plaats van veehouder, dan is het mijn recht om het geluk op mijn manier na te jagen en de staat mag niet ingrijpen, zelfs niet als ik de verkeerde keuze maak. Maar de laatste paar decennia is er veel veranderd en Benthams ideeen worden nu veel serieuzer genomen. Mensen geloven steeds meer dat de omvangrijke systemen die ruim een eeuw geleden zijn opgezet om de natie vooruit te helpen eigenlijk moeten dienen om het geluk en welzijn van individuele burgers te vergroten. We zijn er niet om de staat te dienen, de staat is er om ons te dienen. Het recht op het najagen van geluk, dat van oorsprong was bedoeld als kantoor huren groningen een rem op de macht van de staat, is ongemerkt veranderd in het recht op geluk, alsof mensen van nature het recht hebben om gelukkig te zijn en alles wat ons tegen de haren in strijkt een schending is van onze basale mensenrechten, waar de staat dan nodig iets aan moet doen. In de twintigste eeuw was het bruto nationaal product per hoofd van de bevolking misschien wel de belangrijkste maatstaf voor nationaal succes. Vanuit dat perspectief gezien is Singapore, waar de inwoners per persoon gemiddeld zo’n 56.000 dollar aan goederen en diensten per jaar produceren, een succesvoller land dan Costa Rica, waar de burgers slechts 14.000 dollar per jaar produceren. Maar tegenwoordig roepen denkers, politici en zelfs economen ertoe op om het bruto nationaal product aan te vullen met of zelfs te vervangen door bruto nationaal geluk. Want wat willen de mensen? Die willen niet produceren. Ze willen gelukkig zijn. Productie is belangrijk, want het vormt de materiële basis voor geluk. Maar het is slechts een middel, en geen doel. In het ene na het andere onderzoek blijkt dat Costa Ricanen naar eigen zeggen veel kantoor huren apeldoorn tevredener zijn dan Singaporezen. Ben je liever een uiterst productieve maar ontevreden Singaporees of een minder productieve doch tevreden Costa Ricaan?

Dit bericht is geplaatst in Kantoor huren bedrijfsruimte huren. Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *